بعد از رفتنت فقط من موندمو روزایی که بی تو تکرار میشدن من هم تو خلوت شبای

بی ستارم از به تو اندیشیدن عادتی ساخته بودم دراز به درازای آرزوهایی که برات

داشتم ......

در شیرینی بوسه غرق بودیم که ناگهان شوری اشکو رو لبام احساس کردم و فهمیدم

که این بوسه همون بوسه جداییست ......

روزی که رفتی و گفتی منتظرم بمون تنها شدم و گریه کردم اما حالا دیگه تنها نیستم

انتظار با منه و هر دو با هم گریه میکنیم ....

منم اون موقع ها که آقایی هنوز سرباز نشده بود شب گوشیمو میزاشتم رو ویبره تا اگه آقایی زنگ یا اس ام اس زد بیدار شم . تمام شب همش از خواب بیدار میشدم و به مبایلم نگاه میکردم . انگار اصلا خواب واسم معنی نداشت !!! اما از وقتی آقایی رفته دیگه حتی گوشیو از تو کیفمم در نمیارم .

دختر 20 ساله ! تو یه روز جمعه نوشته بودی : " دلم واسش تنگ شده . با اینکه دیروز دیدمش اما بازم دلم هواشو کرده . اصلا نمیتونم ازش دور باشم ... "

وقتی اون پیشم نیست منم میخوام نباشم . قبلا با اینکه کنارم نبود وجودشو از دور احساس میکردم ولی انقدر ما دوتارو دور از هم نگه داشتن که دیگه این احساسم ندارم . به یه خلا رسیدم . وقتی اون نیست هیچی تو زندگیم نیست . انقدر این فاصله داره بینمون زیاد میشه که حتی بعضی وقتا به عشق علیرضا شک میکنم ! با خودم میگم حتما دوسم نداره که به دیدنم نمیاد . انگار اونایی که ما دوتارو از هم جدا کردن دارن قلبو روحمونم از هم جدا میکنن .

آره علی ؟؟؟ واست عاشق موندن سخت شده ؟ یا هنوزم میخوای آقایی ِ من باشی ؟ خیلی دوست دارم بدونم اون خونه ای که واسه هم ساخته بودیم همون که قرار بود فقط مال خودمون دوتا باشه ، هنوزم تو فکرت هست یا خرابش کردی ؟ دلم میخواد بدونم هنوز مثل اونموقع ها پرنده فکرو خیالتو پر میدی میون آرزوهات ؟ آرزوی به هم رسیدن . علی ! هنوز مثل قبل خواب عروسیمونو میبینی ؟

میخوام یه اعتراف کنم ! ...

آرزوی داشتن یه حلقه که تو اونو به انگشتم انداخته باشی ، آرزوی اینکه اسم تو توی صفحه ی دوم شناسنامم باشه . تو ذهنم کمرنگ شده !!!

این منم ؟ همون دختری که اگه یه روز صدای تورو نمیشنید صبحش شب نمیشد ؟

نمیدونم این احساسی که الان دارم همیشگیه یا نه ! فقط اینو میدونم که دلم واسه روزایی که عاشقت بودم تنگ شده .

پ.ن_1: از اینا گذشته به من که خیلی خوش گذشت چون پیش آقایی نازم بودم .
پ.ن_2:من تو این پست قصد توهین به هیچ کسی رو نداشتم میدونم تو هر قشری هم خوب پیدا میشه هم بد .
پ.ن_3:امیدوارم امام زمان خوبم زودتر بیاد تکلیف مارو با اینا مشخص کنه .
پ.ن_4:راستی اونا اسم آقاییمو از روی لباسش خوندن .دعا کنید تو سربازی واسش دردسر درست نکنن .

سلام .

چند روزه حالم اصلا خوب نیست فکر میکنم اینو از پستای قبلی خوب فهمیده باشین به خصوص آخرین پستم . راستش نمی خواستم اون پستو بذارم تو وبلاگ نوشته بودمش واسه دل خودم نمی خواستم از غصه های ته دلم و از تنهاییام چیزی بنویسم . اما مدتیه که همه چیز ریخته به هم . من فقط یه نفرم . تنهایی نمی تونم اینهمه احساسو یه جا تحمل کنم . این شد که به اینجا پناه اوردم .

شنبه 26 آبان :

ساعت 2:30 همونجا که همیشه میدیدمش باهاش قرار گذاشتم . هوا سرده . میشینم روی یکی از نیمکتهای پارک و منتظر میمونم . به ساعتم نگاه میکنم . دیر کرده . زنگ میزنم بهش میگه 30 دقیقه دیگه میرسم !!!

من ناراحت شدم با خودم فکر کردم که بعد از اینهمه مدت دوری حالا داره با 30 دقیقه تاخیر میاد ! حتما دیگه منو نمی خواد . حتما دیگه واسش مهم نیستم .

اونجا نشستم و میرم تو فکر : " چرا دیر کرده ؟ "

دوتا پسر از دور دارن میان . بدجوری به من خیره شدن . " علیرضا بیا دیگه " . سرمو میندازم پایین و به برگای روی زمین نگاه میکنم . نزدیک میشن .یکیشون بهم میگه اگه یه دوست پسر خوب میخوای بالا رو نگاه کن ! دلم میخواد پاشم یکی بخوابونم تو گوشش . دوستش میگه بیا بریم و اونا میرن .

من حالا دیگه از دست علیرضا عصبانیم اگه به موقع اومده بود اونا جرئت نمیکردن به من همچین حرفی بزنن .

بالاخره اومد .

علیرضا با یه شاخه گل ! وقتی اومد اصلا نتونستم بهش اخم کنم یا عصبانیتمو بهش نشون بدم میخواستم این کارو بکنم اما نتونستم . تا چشمم بهش میوفته لبخند رو لبام میشینه . گلی که تو دستشه میده به من . یه شاخه رز قرمز خوشششششششگل .

میشینیم من بهش نگا میکنم . اونم به من نگا میکنه . یه ماه پیش همدیگرو دیدیم اما انگار یه سال گذشته  

یه دفتر همراهشه بازش میکنه و بازم یه عالمه ورق که توش واسم نوشته دوست دارم !

بهش گفته بودم دیگه ننویس بعدا اگه از هم جدا بشیم من محاله بتونم اینارو پاره کنم یا بریزم دور . اما بازم نوشته . میگه انقدر مینویسم که جوهر خودکارم تموم بشه !!!!

( تعجب نکنین من به این کارای عجیب غریبش عادت کردم . یه بارم میگفت حساب کردم دیدم روز تولدت من خونه ام  !!! حالا اینو وقتی بهم گفت که چندین ماه به تولدم مونده بود !  یعنی نشسته حساب کرده که 5   6 ماه بعد روز تولد من میتونه باهام قرار بزاره یا نه !!!!)

خلاصه بعد از 30 روز دوری ، تونستم ببینمش اما دیگه نمیتونم بمونم اگه دیر برم خونه باید به همه جواب پس بدم .فقط نیم ساعت کنارش بودم و از این بابت خیلی حالم گرفتس . ازش می پرسم " کی دوباره میبینمت ؟ " میگه به زودی . اما خودشم از حرفش مطمئن نیست .

یکشنبه 27 آبان:

زنگ میزنم ببینم میاد با هم بریم بیرون یا نه ؟

من : میای ؟

علی : به یکی از دوستام از جمعه قول دادم برم خونشون

من : واسه چی میری ؟

علی : کامپیوترشو درست کنم

من : باشه اما اگه نظرت عوض شد فردا بهم خبر بده .

"فردای همون روز "

ساعت 6 صبح :

علی ( با اس ام اس ) : فاطمه نظرم عوض شد . میام . بگو کی و کجا ؟

من با خودم : میدونستم میای .علیرضای منه دیگه .

اماااااااااااااا

من : 12 ظهر بیا دم خونمون .

علی : نه نمیشه من تازه 12 از پادگان میام بیرون .

من : 1 بیا .

علی : نههه نمیتونم . تا برم خونه و بیام طول میکشه .

و بعد :

خلاصه از ما اصرار از علی آقا انکار .

ساعت 12 ظهر همان روز :

تو خونه تنهام . قلبم میخواد از جا کنده شه از دلتنگی .ای خدا بهم صبر بده .

زنگ زدم بهش و یه کم که حرف زدیم بغضم ترکید و به گریه افتادم . بعد از سربازی رفتنش این اولین بار بود که اینطوری از دوریش گریه میکردم .

اون دلداریم میداد . وقتی ازش خدافظی کردم . خودمو انداختم رو تختم و فقط گریه کردم .

خودمم باورم نمیشد یکی رو انقدر دوست داشته باشم . که وقتی دلم تنگ میشه واسش گریه کنم !!!

پ . ن _1 : اومده بودم یه چیز دیگه بنویسم یه چیز دیگه از آب در اومد ! راستش امروز میخواستم از علیرضا شکایت کنم . میخواستم بگم یه مدته ............... هیچی ولش کن .

هر وقت میام بنویسم فقط خوبیاش یادم میاد . درسته گاهی از دستش ناراحت میشم اما اونقدر باهام خوب و مهربون بوده که این ناراختیا جلوش هیچه .

بهترین بهترین من دوست دارم .