یکشنبه 20 مرداد 1387

_سلام علیرضا چرا دیشب جواب آخرین اس ام اسمو ندادی ؟ که گفتم باید زودتر جدا بشیم . گفتم شنبه میام که از صبح پیشت باشم واسه آخرین قرار .

- سلام . خوابم برد ! فاطمه من نمیتونم به این زودی ازت جدا بشم . تا سربازیم تموم بشه بیا با هم باشیم .

_ نه . واسه چی الکی کشش بدیم ؟ به خدا واسه منم سخته اما هرچی زودتر قال قضیه رو بکنیم به نفعمونه .

- ول کن دیگه انقدر حرف جدایی رو نزن .

_ باشه امروز حرفشو نمیزنم اما رو حرفم فکر کن . راستی علی جونم اصلا میدونی امروز چه روزیه ؟

- بله گلم سالگرد دوستیمونه .

_ آره ... دوسال تمام ...

....

...

..

.

ساعت 5 بعد از ظهر . زنگ زدم به علیرضا .

_ سلام کجایی ؟

- من اگه ببینمت ولت نمیکنم . من نمیتونم . اگه ببینمت نمیتونم جدا بشم ازت !

_ خوب چی کار کنیم یعنی نمیخوای منو ببینی ؟

-نه . اگه واقعا میخوای جدا شی همین امروز ...

-موافقی ؟

_ باشه اگه نمیخوای همدیگرو ببینیم قبوله .

- فاطمه ... انقدر گیر نده دیگه . بیا تا آخر سربازیم با هم باشیم . شیرنیه پایان خدمتمو میخوام بهت بدما ...

_ نه من نمیتونم .

_ علی حالم اصلا خوب نیست اصلا پاشو بیا اینجا .

- من الان کجا بیام با لباس سربازی ؟ گیر میدن بهمون .

_ اشکال نداره بیا .

- باشه گلم من الان میام اما زود باید برم .

..

.

.

.

پارک دانشجو . همونجا که همیشه وقتی قرار میزاریم وایمیستم تا بیاد . نشستم . اومد با همون لباسای سربازیش .

- سلام

- خوبی ؟

_ مرسی . علی قبول میکنی که شنبه همو ببینیم واسه آخرین بار ؟

- فاطمه گفتم که نمیتونم .

_ بالاخره چی کار کنیم ؟

- فاطمه انقدر دستمو فشار نده اینجوری نمیتونم ازت جدا بشم !

_ ( یه لبخند تلخ از طرف من ! ) باشه پس تو فکراتو بکن . اما من جداً تصمیم خودمو گرفتم .

- باشه . من دیگه باید برم اون پلیساام دارن میان اینطرف . خدافظ .

_ خدافظ .

( همینطور که دستامون تو دست هم بود از رو نیمکت بلند شدیم . دستامون از هم جدا نشد تا وقتی که انقدر فاصلمون زیاد شد که مجبور بودم دستشو ول کنم . آخرین لحظه محکم دستشو فشار دادم. نمیدونم چه حسی بود . اما وحشتناک بود . وحشتناک ... )

ساعت 8 دارم از کلاس زبان بر میگردم . بازم زنگ میزنم بهش .

- باشه فاطمه من قبول میکنم جدا بشیم . اما نمیتونم دیگه ببینمت . خواهش میکنم همین امشب تمومش کن .

_ باشه اگه نمیخوای همدیگرو ببینیم اشکالی نداره . با اینکه خیلی دوست دارم شنبه ببینمت ...

- پس ... مواظب خودت باش . دوستت دارم .

_ توام مواظب خودت باش . همیشه دوستت داشتم و دارم .

- برو دیگه الان مزاحمت میشن .

- خوشبخت بشی عزیزم .

...

.

.

..

..

..

و ...

تموم شد .

و ما دقیقا تو سالگردمون از هم جدا شدیم .

دوسال تمام ...

دوسال زندگی . دوسال عشق ورزیدن . دوسال هم نوا شدن با دردها و شادی های هم . به همین راحتی تمام شد .

... تمام شد .

نمی دونم حال و روز علیرضام حتما بهتر از من نبود . گوشی رو گذاشتم و با گریه رفتم خونه . صدای علی تو گوشم میپیچید : نبینم اشکتو فاطمه خانوم !!

من همش واسه علیرضا دردسر بودم . نه تعارف نمیکنم . اگه من نبودم ، یا اگه همون موقع که میخواست بره سربازی ازش جدا میشدم و بی خودی با گریه هام دلشو به دست نمیاوردم اینجوری نمیشد . منو ببخش بهترینم . اگه اومدی و وبلاگو خوندی بدون فقط ازت دوتا چیز میخوام : منو ببخش و ... خوشبخت شو . همین .

مطمئن باش محاله فراموشت کنم . تا آخرین لحظه عمرم به یادت هستم .

پ . ن : از روی نفرت از هم جدا نشدیم . به خاطر دوست داشتن زیادی بود !

ما دوتا آدم کاملا متفاوت بودیم که عاشق هم شدیم . دوستای خوبی بودیم اما شاید نمیتونستیم همخونه خوبی واسه هم باشیم !

واسه همینم زمانی که واقعا دوستت داشتمو دوستم داشتی ، ازت جدا شدم .

تا قلبتو هرچه زودتر از عشق من پاک کنی !

تا جا واسه اونی که قراره بیاد خونه قلبتو واسه همیشه بگیره ، باز بشه !

پ . ن : قراره وبلاگو حذف کنم . چند روز دیگه میام حذفش میکنم .

برامون دعا کنین . فکرشم نمیکردم زخم جدایی انقدر عمیق و دردناک باشه .

خیلی قاطعانه تصمیم گرفتیم تمومش کنیم . میخوایم بعد از یک سال و 11 ماه از هم جدا بشیم . البته نه به این سرعت و ناگهانی . فعلا داریم ارتباطو کم میکنیم تا خودش یواش یواش محو بشه .

این دفعه نه پشت تلفن واسش گریه کردم نه خواب و خوراکم به هم خورد . اونم همینطور . اتفاقا خوشحالم که تونستیم بلاخره احساساتو بذاریم کنار و یه تصمیم قطعی بگیریم . هرچقدرم همدیگرو دوست داشته باشیم وقتی میدونیم واسه ازدواج به درد هم نمیخوریم چه فایده داره ؟

من خیلی راحت تر از علیرضا اینو قبول کردم که ما باید جدا شیم پس باید رابطمونو کمرنگ کنیم . اما واسه اون یکم سخته . همش باید بهش یاداوری کنم که کمتر اس ام اس بده . یه مدت که هر شب بهم شب بخیر میگفت . دو روزه این عادتو ترک کرده .

بعد از 3 ماه 3شنبه میخواستم بهش دوربین بدم . همدیگرو دیدیم . خیلی رفته بود تو فکر . احساس کردم کم مونده نظرش عوض بشه و دوباره بگه نمیتونم ازت جدا بشم . به خودم قول دادم خیلی کمتر ببینمش و ملاقات هامونم به یک ساعت و نیم ساعت برسونم .

اگه فامیلاش کارو خراب نکنن اون خودش داره عادت میکنه . میگفت " خالم بهم میگفت نامزدت چطوره ؟!! " آخه چرا اینجوری میگین وقتی از هیچی خبر ندارین ؟ نمیدونم اینا یعنی نمیدونن چه ضربه ای دارن به علیرضا میزنن ؟

خلاصه راه ما دوتا داره از هم جدا میشه .

تقصیر خودمونم هست از همون اول خشت های زندگیمونو کج گذاشتیم . البته دیگه الان داریم از اینکه دیوارمون تا ثریا کج بره پیشگیری میکنیم .

پ.ن : دیوانه بازی ( کریستین بوبن ) انتشارات چشمه و ربکا ( دافنه دوموریه ) انتشارات سمین رو خوندم . اگه بگم عالی بودن در حقشون ظلم کردم . حتما بخونید . دارم غرور و تعصب ( جین اوستین ) رو میخونم . قبل از اینکه این کتابو بخونم فیلم زندگی جین اوستین رو دیدم . زندگی خودشم مثل رمان میمونه : عاشق میشه ، به علت مخالفت خانواده با عشقش فرار میکنه بعد یه اتفاقی میفته که با همه علاقه ای که به اون داشته خودش از عشقش جدا میشه .

میخواستم بگم از : اون روز ِ چهار شنبه ، 14 فروردین . از 12 خرداد روز تولدت . از اون جمعه قشنگمون ، 17 خرداد .

فکر میکردم قراره بیام اینجا بنویسم که دست پختت چقدر خوشمزس ، که اون لباسی که واست خریدم چقدر بهت میاد ، که چشمات چقدر قشنگ و مهربونن ، که آغوشت چقدر گرم و آرامش بخشه ، که ... که دیگه جدا شدن از تو برام محاله !

به مامانم گفتم دوستت دارم و میخوای بیای خواستگاریم . گفت خوب چی داره ؟ چی کارس ؟ سرمو انداختم پایین گفتم هیچی .

مامانم مسخرم کرد گفت پس حتما بگو بیاد دستتو بگیره ببره .

مامانم حتی حاضر نشد با تو یا مامانت حرف بزنه ! بهم گفت به بابات میگم اون خودش میدونه چی کار کنه . یه هفته گذشته هنوز به بابام نگفته . یعنی دیگه نمیخواد بگه . میخواد این قضیه رو همین جا خفه کنه .

خوب توام نباید توقع داشته باشی عکس العمل مامانم بهتر از این باشه . هرکی جای اون بود همین کارو میکرد . میخواستی به پسری که هیچی نداره بگه بفرمایید بیاید خواستگاری دخترمون ؟ تو فکر میکنی مامان من دنبال اینه که دخترشو بده به یه پسر پولدار فکر میکنی مامانم خیلی مادی فکر میکنه . اما اینطوری نیست . اونم مثل بقیه مادرا خوشبختیه دخترشو میخواد . تو اگه درستو میخوندی من خیلی راحت میتونستم جلو همه وایسم . اما الان حرفی واسه گفتن ندارم . بگذریم اینا همش حرفای تکراریه که تا حالا هزار بار بهت گفتم .

آره گفتن این قضیه به مامانم هیچ نتیجه ای نداشت جز اینکه فهمید کسی که تلفنی باهاش حرف میزنم ، شبا یواشکی بهش اس ام اس میدم ، اگه یه هفته نبینمش واسش قشو ضعف میکنم ، توئی . همون عاشق دلباخته ای که میخواد بیاد خواستگاریم .

بعد از اون دیگه به بن بست رسیدم . دیدم بهترین راه واسمون اینه که جدا بشیم . بهت گفتم که باید جدا بشیم . اگه اینجوری ادامه بدیم آخرش زندگیه جفتمون خراب میشه . اس ام اس دادی : " تو منو دوست نداری اگه داشتی منتظرم میموندی ."

علی نمیدونم تو چرا خودتو میزنی به اون راه . اختلاف بین ما خیلی زیاده . به خدا من دوستت دارم . اما ما دوتا آدم مختلفیم که اشتباهی عاشق هم شدیم .

میگم جدا بشیم بعد تو هروقت تونستی بیا خواستگاری . قبول نمیکنی . میگم رابطمونو کم کنیم قبول نمیکنی .

خوب دیگه چی کار کنم ؟

به خدا نه پای کس دیگه ای در میونه نه من از تو بدم اومده . اگرم میخوام ازت جدا بشم به خاطر خودته به خاطر خودمه . اگه باهات بمونمو به هم نرسیم دیوونه میشیم . اگه از اول دوتا دوست معمولی بودیم ، اگه سرنوشتت واسم مهم نبود ، اگه عاشقت نمیشدم ، الانم ازت جدا نمی شدم چون میدونستم هروقت ازت جدا بشم دو روز بعدش فراموشم میکنی . اما الان وضعیت ما فرق داره . تو داری تمام عشقتو دو دستی به من تقدیم میکنی . تو این وضعیت اگه به هم نرسیم دیگه نمیتونیم عاشق کسی بشیم . علی من نمیخوام کاری کنم که تمام وجودتو تسخیر کنم . می فهمی ؟

_ فکراتو کردی ؟ قرار بود امروز بهم جواب بدی . میخوام تکلیفم معلوم باشه . اگه جوابت آرس میخوام کاری کنم که بهترینت باشم . میرم دنبال کار درسمم میخونم همونطور که تو دوست داری بعد یه جوری میام خواستگاریت که مامان باباتم ازم خوششون بیاد . مامان بابای من که راضین . هر دوشون تورو دوست دارن .

_ چرا ساکتی . چی شد ؟ جوابت دیگه هر چی باشه ... من ... حرفی ... ندارم . نمیخوام مجبورت کنم . بعد از دو سال درست فکر کن و یه جواب عاقلانه بهم بده .

.

.

.

- من فکر میکنم ما به درد هم نمیخورریم . ما با هم خیلی فرق داریم .

_ ....... خوب ... پس ... موافقی جمعه آخرین قرارمون باشه ؟

_ بازم که ساکت شدی ! داری گریه میکنی ؟ تو که منو نمیخوای دیگه گریه کردنت واسه چیه ؟

.

.

_ گریه نکن . خواهش میکنم . ببین من خیلی دوست دارم اندازه همه ستاره ها همه دنیا ... حاضرم جونمو بدم برات به خدا . به اندازه بینهایت تا دوست دارم. به اندازه آخرین عددی که درست شده !

- ( با گریه و خنده میگویم ) دیوونه !!!

_ آره یه دیوونه عاشقت شده داره واست میمیره تو میخوای ازش جدا بشی . ببین تو فقط اجازه بده بیام خواستگاریت . اصلا اگه شک داری که زندگیمون خوب میشه یا نه ، من همون روز یه چیز مینویسم امضا میکنم که اگه زندگیمون بد شد تو منو بکشی اصلا خودم خودمو میکشم .

- ( اشک روی گونه هایم موج میزند . میخندم . یعنی شوخی میکنی ! و با شیطنت میگویم ) حاضری خونتم به نام من کنی ؟

_ تو الان داری جدی حرف میزنی ؟ من دارم میگم جونمو میدم واست . تو میگی خونه ؟؟ اصلا من هرچی دارم مال تو .تو فقط مال من باش . میریم با هم یه جفت حلقه میخریم واسه نشون بعد که من سربازیم تموم شد میام خواستگاریت . چطوره ؟

.

.

_ باز که ساکت شدی ! بازم که داری گریه میکنی ! الان این گریت از چیه ؟ من که دارم خبر به این خوبی بهت میدم ! ( میدانم طاقت گریه ام را ندارد . برای خنداندنم هر کاری میکرد .خودش بغض کرده بود و برای من لطیفه میگفت ! )

.

.

.

- تا خانوادم ندونن من سرخود کاری نمیکنم .

_ میخوای مامانم زنگ بزنه به مامانت بگه ؟

- چی بگه ؟ بگه پسر ما یه سربازه آس و پاس که عاشق دختر شما شده ؟

_ تو اگه واسه من بمونی من به همه چیز میرسم . فقط کافیه بدونم تو پشتمی . قبول ؟

- نمیتونم ...

_ ( بغض میکند . نفس عمیقی میکشد ) پس همون جواب اولت دیگه ؟ پس جدا میشیم .

.

.

.

_ گریه نکن بلاخره کاریه که اول و آخر باید بکنیم . چون تو راضی نیستی به هم برسیم .

دوست دارم .دوست دارم . دوست دارم .

- من نمیتونم جدا بشم .

_ حرف تو چیه نه میخوای ازدواج کنی نه میخوای جدا بشی !

- ( مغزم قفل شده بود ای کاش انقدر سوال و جوابم نکند . او راست میگفت اگر مال هم نیستیم باید زودتر از هم جدا شویم . باید زودتر این وابستگی لعنتی را دور بریزیم .این عادت با هم بودن . این عشق بی نتیجه ... )

.

.

.

انقدر او گفت و من شنیدم ، من گفتم و او شنید ... تا اینکه مادرم از راه رسید و مثل همیشه یک خداحافظی با عجله و یک مشت حرف های بی نتیجه ، فقط به خاطر اینکه هیچ کدام هنوز باور نمیکنیم که جدایی پایان کار ماست ...

- مامانم اومد من باید برم

_ باشه برو . مواظب خودت باش.

_خداحافظ

نمیدانم در کدام روز نفرین شده قرار است برای آخرین بار صورتت را ببینم . کدام خداحافظی اسمش میشود آخرین خداحافظی . اما آنقدر از آن روز میترسم که دیوانه وار آن را به عقب میاندازم .

ای کاش او واقعا بهترین من باشد . تا هیچ وقت زندگیم رنگ جدایی نگیرد .

3 شنبه 27 فروردین 1387

امروز بعد از مدت ها دارم وبلاگو می آپم !

نوشتنم نمی اومد دیگه نمیدونم چرا ذوق نوشتاریم کور شده ! اما امروز یه اتفاق خیلی مهم افتاد که نمیشد ازش گذشت . منم الان به زور دارم مینویسم اصلا کلمه ها تو ذهنم مرتب نمیشن . فک کنم باید برم آلزایمرمو عمل کنم !

امروز یک روز فراموش نشدنی در تمام عمرم بود . من امروز واسه اولین بار با مادرشوهر جان حرف زدم .

امروز زنگ زدم خونه علیرضااینا با مادرش دوست شدم !

نمیدونید این علیرضا با مادرش زمین تا آسمون فرق داره . هر چقدر این علیرضا بی فرهنگِ بی ادب ِ عوضش مامانش یه خانووم محترم ، با فرهنگ ، با شخصیت . ( علیرضا یاد بگیر از مامانت )

انقد خوشم اومد ازش اونم از من خوشش اومد دوس داره زودتر من عروسش بشم . منم دوس دارم زودتر عروس اونا بشم . میبینید چقدر با مامانش تفاهم دارم ؟ اما من که به این راحتیا دم به تله نمیدم !

من زنگ زدم که شرایطمو به مامانشم بگم که اونم مطلع باشه بالاخره بزرگتره مادرشه حق داره بدونه . میخواستم ببینم نظر اون راجع به من و علیرضا چیه . گفت من راضیم . این یعنی اینکه 50% قضیه حله میمونه 50% بقیه که خودم باید بله بدم بعد به مامانمینا بگم و اونارو راضی کنیم . در واقع اگه من کاملا راضی باشم 40% هم از اون 50% حل میشه و میمونه 10% رضایت خانواده من . اینارو با درصد گفتم که دقیقا بفهمید الان ما تو چه موقعیتی هستیم . اگه خواستید کامنت بزارید که بیشتر توضیح بدم .

حالا من کمر همت بستم که علیرضارو هلش بدم که زودتر شرایط منو عملی کنه. میخوام از این به بعد حسابی در مورد علیرضا سخت گیر باشم . دو راه بیشتر که نداریم یا علیرضا انقدر دوسم داره که خودشو به آب و آتیش بزنه که شرایط منو عملی کنه یا اینکه باید خودشو به آب و آتیش بزنه که بازم شرایط منو عملی کنه . همین . اره داداش ما شمشیرمونو از رو بستیم .

مامانشم با من کاملا موافقه . پس مادر شوهر جان بریم که رفتیم .

انقد از این مادر شوهرا خوشم میاد که میشینن با عروسشون بر علیه پسرشون توطئه میکنن . منو مامان علیرضاام الان واسه علیرضا یه آشی پختیم که یه وجب روش روغن داره الان از پادگان بیاد میدم بخوره که حسابی خستگیش در بره .

از این به بعد میخوام بیشتر ایراداشو ببینم . اون دوران عاشقتم دوست دارم میمیرم برات تموم شد . چون من الان قصد ازدواج دارم و باید از همه نظر شوهرمو امتحان کنم .

یه درخواست جدی ازتون دارم خواهش میکنم بهش پاسخ بدین دوستان :

کسایی که میدونن چه جوری باید یه پسرو امتحان کرد یه جوری که بفهمیم شوهر خوبی هست یا نه . حتما منو باخبر کنن و خسیس بازی در نیارنو روش های مختلف امتحان کردنو بم بگن چون خیلی احتیاج دارم . مسئله یه زندگی در میونه پس سوال امتحانیاتنو از من دریغ نکنید .

قربونتون برم . فعلا بای بای

سلام سلام اومدم تا دیر نشده همه رو از یه سری تحولات با خبر کنم .

و حالا مشروح تحولات این دو سه روز : ( پست قبلیمو همین امروز گذاشتم ولی دو سه روز پیش نوشته بودم )

منو علیرضا تو صلح و صفاییم فعلا . هیچ خصومتیم با هم نداریم . اصلا زن و شوهر دعوا کنن ابلهان باور کنن ( دور از جون شووووما )

آخ ببخشید اشتباه تایپی شد من و علی هنوز زن و شوهر نیستیم . تا ببینیم قسمت چی باشه . فعلا قراره مثل داداشم باشه . تازشم انگده مهربونه ه ه ه انگده منو دوست داره که گفته اگه کسی اومد خواستگاریت خودم میرم تحقیق برات . با اینکه خودشم خواستگارمه .

آهان فهمیدم . ای کلک میخوای به بهانه تحقیق بری دهن خواستگارای منو سرویس کنی که دیگه طرف من نیان ؟ آی آی آی آی دستت رو شد علیرضا .

قربونش برم هوارتا . دوسش دارم . اصلنم خودم دامادش میکنم . چه جوری ؟ کاری نداره که با یه جواب بله که به خودشو مامان باباش میدم .

اِاِاِ ... باز جو گرفت منو . امروز کلا هواشناسی گفته بود جو تهران سنگینه ها . قرار شد دیگه حرفشو نزنم تا وقتی ایشون بیان خواستگاری . منم که هنوز تصمیم نگرفتم . تا اون موقع که فکر کنم یکی دو سال دیگه باشه ، خدا بدجوری بزرگه .

و تا همون موقع ، من به علیرضا میگم داداش علیرضا . اونم بهم میگه آبجی . آخی داداش دار شدیمااا خدا .

خدا خودش میدونسته که من قراره تو 20 سالگی داداش دار بشم که از اول بهم داداش نداد .

حالا دیگه عیدتون خیلی مبارک باشه .

عید توام مبارک داداش علیرضای سرباز ۱۰ ماه خدمت گوگولی ناز خوشل مهربون من . ( الان همه فک میکنن علیرضا تو این دو روز چی کار کرده که اونهمه ناراحتی از دل من اومده بیرون . چی کار کنیم دیگه دوتا مونم دیوونه ایم . دیوونه ی همدیگه . )

اینم عکس علیرضاس :

اشک می ریزم و از درد فراق ،

در دلم آتش حسرت تیز است

بی تو میگون چه صفایی دارد ؟

به خدا سخت ملال انگیز است

با همه تازگی و لطف ، بهار

ماتم انگیزتر از پاییز است

تا حالا همه کم محلیاشو گذاشتم به حساب خسته بودنش . همش به خودم میگم اگه جواب تلفنتو نداد به خاطر اینه که وقتی از پادگان میاد خستس احتیاج به استراحت داره به قول خودش تمام روز با یه اسلحه 4 کیلویی بیدار بوده . راستم میگه منم بودم وقتی میومدم خونه انرژی واسم نمیموند . اما من نمیتونم با این وضع کنار بیام نمیتونم واسه این همه اس ام اسای بی جواب توجیحی پیدا کنم.

علیرضا منو ببخش به جای اینکه اینارو به خودت بگم اومدم اینجا مینویسم .چی کار کنم آخه تو که واسه من وقت نداری بلاخره باید یه جایی حرف دلمو بزنم و کجا بهتر از اینجا که میدونم یه روز میایو میخونیش .  جوابمم که نمیدی . یا گوشیت شارژ نداره یا خوابی . حتما از اینکه حرف جدایی رو زدم ناراحتی آره ؟ به جای  اینکه ناراحت بشی فکر کن ببین چرا فاطمه ای که همیشه دم از عشق به تو میزد حالا اینجوری شده ؟ آخه دلم به چی خوش باشه علیرضا ؟ تا حالام که به پات موندم فقط به خاطر مهربونیات بود به خاطر این بود که یه زمونی سنگ صبورم بودی هیچ وقت سنگینیه غصه ها و مشکلات زندگیمو احساس نکردم چون تو بودی که بیشترشو به دوش میکشیدی . اما انگار تو سربازی بهت یاد دادن که سنگدل باشی . آره حتما همینه وگرنه علیرضای من کسی نبود که بتونه دلمو بشکنه .

میگیم از هم دور شدیم . بعد این دوری رو میندازیم تقصیر فاصله ای که سربازی تو بینمون انداخته .

نه علیرضا ... نه ... اینا همش بهانس . این ماییم که داریم همه چیزو خراب میکنیم . خودمون خواستیم که اینجوری بشه .

تو پست قبل گفتم برا منو علی دعا کنید . علتش این بود که ما تا مرز جدایی پیش رفتیم . هنوزم پا در هواییم چون علیرضا مثل همیشه یا خونه نیست یا جواب تلفن نمیده .

تو این وضعیت خنده داره که حرف جدایی رو بزنم نه ؟ آخه این حال و روز با جدایی فرقی نداره .

نمیدونم شاید تا آخر عید دیگه به وبلاگ سر نزنم . پس پیشاپیش عیدتون مبارک باشه .

خدایا تو سال جدید یه دنیا خوشبختی میخوام برا همه . واسه اونایی که امسال کنکور دارن اونایی که امسال قراره ازدواج کنن ، مامانیایی که قراره نی نی دار بشن به خصوص شیلای مهربونم . آرزوی بهترین ها رو دارم واسه خاطره جونم با عسلی نازش ، واسه مریم ها ، واسه دزیره واسه همه عاشقا به خصوص محمد و مرضیه عزیزم ، دختر 20 ساله و شوشو ، لیلی و مجنون ، گیلاس خانومی و افشین ، سارا خانومی و علیرضا ، علی و فاطمه ، گوبولی جونم با همسریش و همه اونایی که میشناسمو نمیشناسم ( ببخشید اگه اسم کسی از قلم افتاد ) . و برای علیرضای خودم .

آرزو میکنم روزهای سال 1387 از بهترین بهترین روزهای زندگیتون باشن .

ادامه اون نوشته های قاطی پاتی و پراکندمو امروز گذاشتم اینجا . البته همشو ننوشتم . یه چنتاشو که کوتاهتر بود و گویای حال من ، اونارو گذاشتم تو وبلاگ .

دوستای خوبم یه قولی بهم میدین ؟ قول بدین واسه منو علیرضا دعا کنید . فعلا چیزی بیشتر از این نمیتونم بگم ...

وای خدا دارم میمیرم . این هفته چرا انقدر دیر میگذره ؟ امروز صبح که پاشدم فکر کردم 5شنبس خوشحال شدم که علیرضا میاد . یهو یادم افتاد که نه بابا حالا تازه 4شنبس !!! دیوونه شدم دارم روزا رو میشمرم که اون بیاد .

علی ! علی جونم دوریت خیلی سخته پس کی تموم میشه این سربازی ؟

الان تو اتوبوسم . خدارو شکر این دفتر همیشه همراهمه وگرنه الان از فکرو خیال داغون میشدم .

علیرضا داشتم فکر میکردم خدا چه نعمت بزرگی به ما داده . اول اینکه همدیگرو دوست داشته باشیم دوم اینکه بتونیم منتظر هم باشیم . درسته که انتظار سخته اما خیلی قشنگه . اینکه هر هفته منتظرم تا جمعه بشه تو بیای . اینکه وقتی 5شنبه میشه از صبح منتظر اس ام استم ...

این روزا تند تند دلم واسش تنگ میشه . الان تو ماشینم . دارم میرم کلاس زبان .وقتی دلم تنگ میشه قیافش میاد جلو چشم . ولی صداشو نمیتونم دقیقا تو ذهنم تجسم کنم . علیرضا کجایی که به داد فاطمت برسی ؟

من دیروز یه کار بدی کردم . با خودم قرار گذاشته بودم که به علیرضا نگم دلم تنگ شده که راحت بره سربازی و بیاد اما طاقت نیاوردم و گفتم . نتیجه اینکه من دیوونه اونو هواییش کردم و اونم پشت تلفن خیلی گریه کرد و من ناراحت شدم که دلش میخواد بمونه اما مجبوره بره پادگان .

۱۹/۶/۸۶

تو فقط تنها دلیل بودنمی . تنها دلیل نفس کشیدنم . هیچ وقت نگاهتو از من دریغ نکن . ( اینو علیرضا گفت )

دیشب میخواستم بهش بگم من فکرامو کردم نمیتونم با تو ازدواج کنم . اما نگفتم ! خدا میدونه که چقدر دوسش دارم . میمیرم براش . حاضرم جونمو بدم واسش . اما چی کار کنم نمیتونم چشممو به روی این همه اختلاف ببندم . خانواده ها با هم فرق دارن . تحصیلاتمون ، سنمون ، آرزوهامون واسه آینده هیچ کدوم به هم نمیخوره !

با من غریبگی می کنه . زنگ زدم نمیخواست با من حرف بزنه همش میخواست زود قطع کنه ! یه بهانه اورد و پیچوند !

انگار نه انگار دیشب کلی ضایعت کرد ! مثلا از دستش ناراحت شدی .پس الان که میاد باید باهاش حسابی سر سنگین باشی .

اما.... فاطمه تو دیوونه ای بااینکه اذیتت کرده بازم دلت تنگ شده ! چرا به دوریش عادت نمیکنی ؟

امروز 4شنبس و من قراره شنبه بعد از یه ماه اونو ببینم .از صبح اون تو فکرمه .

الان ساعت 19:20 دقیقس و من یه چند دقیقس که دارم احساسش میکنم . نمیدونم به خاطر دلتنگیه که اینجوری تصور میکنم یا اون واقعا داره الان با من حرف میزنه ! نمیدونم هرچی که هس این احساسو خیلی دوس دارم.

جونم علیرضای من ؟ چی داری میگی الان ؟

تو عاشقم نبودی خاطرخواهیت دروغ بود احساس حماقت میکنم حالا فهمیدم که واست مثل اسباب بازی بودم از اولشم منو نمیخواستی هر وقت که سرت شلوغه یا هر وقت حوصله نداری منم دیگه فراموش میکنی من احمق فکر میکردم عاشقمی عشق که سهله تو حتی یه ذره ام دوسم نداشتی منو کرده بودی مزحکه دست خودتو دوروبریات منم دیگه دوست ندارم

این اولین باره که احساس میکنم اصلا دوست ندارم

( چیزی نپرسید یادم نیست واسه چی اینارو نوشتم ! )

واسم مهم نیس که دلت برام تنگ میشه یا نه اصلا مهم نیس که مثل قدیما دوسم داری یا نه . من دلم برات تنگ شده .

تو نگفتی که جدایی ها تمومه ؟ تا قیامت دل تو پیشم میمونه ؟؟

آخرین بار که دیدمت تقریبا 2وم 3وم آذر بود امروز چندمه ؟ 30 دی !

حرفی ندارم .

دوروزه مبایلتو خاموش کردی . چی شده ؟ بازم قهری یا تو پادگان مشکل درست شده ؟ دو روز پیش که باهات حرف زدم نمیدونم خودت میفهمیدی یا نه که با حرفات دلم شکست . بهم گفتی دیگه اعتبار واسه مبایلت نمیخری . منم گفتم پس منم دیگه واسه خودم نمیخرم تا مال منم تموم شه . همدیگرو که نمیبینیم حرفم نزنیم تمومش کنیم . توام گفتی آره خوبه . اگه بهت بگم حتما بهم میگی جنبه شوخی ندارم . اما علیرضای من ! _ نه بهتر دیگه اینو نگم همون علیرضا کافیه _

علیرضا ! تو میدونی منم میدونم که ما این قدرتو داریم که از ته دل هم باخبر بشیم . من میدونم ته دلت دارم فراموش میشم . عین یه خاطره که انگار تو حافظه کوتاه مدتت سیوش کرده بودی . نمیخوام خودمو جای یه فرشته جا بزنم و همه چیزو بندازم گردن تو . منم سرد شدم . منم دیگه تو وجودم عشقو احساس نمیکنم . نمیدونم کجایی و چی کار میکنی اما امروز 3شنبس .... ( یادته قرار شد وقتی نیستی 3شنبه ها ساعت 9 با هم حرف بزنیم _ تو فکرمون _ )

هرچی سراغتو میگیرم و هر چی زنگ میزنم پیدات نمیکنم تنها امیدم اینه که این ساعتو یادت نرفته باشه . امروز دلم شور میزد . آخه تو کجایی ؟

بی معرفت از حال ما که خبر نمیگیری حداقل از حال خودت به ما خبر بده .

باز هم دلم گرفت و گریه کردم .

پ. ن ـ ۱ : اگه این تاریخا همشون برعکسن به سواد من شک نکنید لطفا . والا ما درست مینویسیم تو وبلاگ اینجوری میاد !!! چرا ؟ باز دوباره بلگفا قاطی کرده ؟

یه چیزایی تو دفتر خاطراتم نوشتم . یه چیزایی هم تو کامپیوتر . کلا هر وقت خیلی خوشحالم یا خیلی ناراحت ، یا یه احساس خیلی قوی تو وجودم هست ، مینویسم یا با دوستام دربارش حرف میزنم یا حداقلش اینه که به آهنگای متناسب با اون حالم گوش میکنم .

امروز داشتم نوشته هامو میخوندم و میدیدم که تو این 2 ، 3 سال چقدر احساسات پراکنده و متفاوت بهم هجوم اورده .

حتی در مورد علیرضا هر دفعه یه حسی داشتم !

نمیدونم این طبیعیه ؟ یا من آدم متزلزلی هستم !؟

امروز میخوام یه چنتا از اون نوشته های درهممو بزارم اینجا . شاید از بعضی از نوشته هام سر در نیارید خودمم از بعضیاشون سر در نمیارم . یه احساسی بوده اومده و رفته .خواننده محترم شما خودتو ناراحت نکن .

باز امشب از خیال تو غوغاست در دلم

آشوب عشق آن قد و بالاست در دلم

خوابم شکست و مردم چشمم به خون نشست

تا فتنه خیال تو برخاست در دلم

خاموشی لبم نه ز بی دردی و رضاست

از چشم من ببین که چه غوغاست در دلم

( ساعت 12:03 تو خونه تنهام )

چند روزیست که حالم دیدنیست . حال من از این و آن پرسیدنیست . گاه بر روی زمین زل میزنم . گاه بر حافظ تفئل میزنم ...

دیشب یه جوری حرف میزد . کاملا مصمم بود که منو به دست بیاره . اونطوری که اون امیدوار بود نمیدونم اگه نشه چه اتفاقی واسش میوفته !

هرچی بیشتر بهم میگه دوسم داره بیشتر از خودم بدم میاد . چرا باید اونو اینطوری به خودم وابسته میکردم ؟ ما زندگیه خیلی سختی رو در پیش خواهیم داشت . هر چقدرم عاشق هم باشیم این عشق نمیتونه تمام سختی های زندگی مارو به دوش بکشه .

میدونستم به هم نمیرسیم فقط میخواستم اونم دیگه به من فکر نکنه . به خاطر همین بهش گفتم استخاره میکنم . به شرط اینکه اگه بد اومد دیگه تا ابد به این قضیه فکر نکنیم .

حالا دیگه همه چی تموم شده استخاره بد اومد .

خدایا کاری کن دختری که نصیبش میشه بتونه خوشبختش کنه . هیچی ازت نمیخوام فقط خوشبختی اونو میخوام .

( چند دقیقه بعد )

خدایا اون نمیخواد حرف منو قبول کنه . میگه مامانش استخاره کرده خوب اومده .

خدایا واقعا تو میخوای اینطوری سردرگم باشم ؟

اشکال نداره من بازم سر حرفم هستم . هر اتفاقی میخواد بیوفته ، بیوفته . من فقط خوشبختی اونو میخوام . چه با من باشه چه بدون من .

شب هایی که مهمان خانه خلوتت میشوم و غزل امید را در آستانت سر میدهم ، آسمانی ترین شب های من است .

( ساعت 22:00 )

فکر کردن به آیندمون و اینکه چه چیزی در انتظارمونه و چی کار باید بکنیم و خیلی چیزای دیگه داره دیوونم میکنه . این همه احساس این همه فکر ، وقتی همه با هم در یک لحظه رو دوش آدم باشه ، آدمو خورد میکنه .

خدایا دارم خورد میشم .

فردا اگر ز راه نمیرسید . من تا ابد کنار تو میماندم . من تا ابد ترانه عشق را . در آفتاب عشق تو میخواندم . ( اس ام اس روزی که فرداش قرار بود بره پادگان  )

ادامه دارد ...

پ.ن ـ ۱: اینجوری خوبه عکس بزارم ؟

پ. ن ـ ۲ : واسه همه نوشته هام عکس گذاشته بودم اما وقتی " ثبت مطالب " رو زدم یهو همه چی پرید . همینارم خودمو کشتم تا دوباره پیدا کردم . بعدا اگه پیدا کردمشون میام تو بقیه نوشته هامم میزارم .

پ.ن ۳ : قالب وبلاگو عوض کردم . خوبه ؟ شاید دوباره نظرم عوض بشه یه قالب دیگه بزارم . فعلا همینو تحمل کنید .

خیلی خوشحالم . این روزا همش در حال بشکن زدنیم .دیروز تولدم بود و بلاخره این تولد ما بهانه ای شد که من و علیرضا همدیگرو ببینیم .                   

                                                                                                                                                دو ماه و نیم بود ندیده بودمش . واسم عجیب نبود اگه با تعجب بهم میگفت : چقدر بزرگ شدی !

دیروز از دانشگاه رفتم پیشش . کلی ذوق از خودمون در کردیم . رفتیم پارک بعدشم رفتیم بوفالو پیتزا خوردیم . موقع برگشتنم منو تا دم خونمون رسوند و خودش رفت . خیلی بهمون خوش گذشت . یه جا نشسته بودیم رو به روی هم ، همین طوری یه بند داشت نگام می کرد ! می گفت می خوام نگات کنم خیلی وقته ندیدمت دلم برات تنگ شده . خلاصه خیلی رمانتیک شده بود با من .

در مورد قضیه ازدواج باهاش حرف زدم . گفتم جوابم منفیه. عکس العمل جالبی داشت .

گفت : من حرفم یکیه . من دوست دارم و مطمئن باش که یه روز میام خواستگاریت حتی اگه الان بهم بگی نه !

بهش گفتم من از حالا به بعد جوابم منفیه و دیگه نمی تونم تنهایی رو یه مساله به این مهمی فکر کنم . اگر هم قرار باشه یه روز دوباره روش فکر کنم و جواب بدم اون موقع روزیه که با مامان و بابام درموردش مشورت کنم .

در مورد جدا شدنم فکر کردم . فعلا نمی تونم ازش جدا بشم . دوست ندارم رفیق نیمه راه باشم . تو این موقعیتی که داره ، نهایت نامردیه اگه تنهاش بذارم . از طرفی خیلی دوسش دارم . کی رو دیدین کسی رو دوست داشته باشه و بعد ولش کنه ؟ اصلا با عقل جور در نمیاد .

من یکی که تا اطلاع ثانوی خودمو زدم به بی خیالی . می خوام در حال حاضر فقط یه دوست خوب باشم براش . همین ! تا ببینیم قسمت چیه و چی پیش میاد .

روزای اول که حرفش شده بود خیلی مشتاق بودم که باهاش زندگی کنم . خیلی دوسش داشتم . حتی بهش گفتم بریم حلقه بخریم .

اما یه مدت که گذشت یه خرده که اون شورو حال از سرم افتاد ، تازه شروع کردم به فکر کردن . چشم باز کردم دیدم من و علیرضا به جز عشق هیچی نداریم .

بهش گفتم : ببین ما واسه شروع هیچی نداریم . آخه تو با چی میخوای بیای جلو مامان بابای من ؟ می خوای بگی من چه تضمینی واسه آینده دخترتون دارم ؟

گفت ما همدیگرو داریم  ما عاشق همیم . همین کافیه واسه اینکه زندگیمونو با هم بسازیم .

گفتم : آره . دوست داشتن واسه شروع لازمه اما کافی نیست . چند وقت دیگه که همه چی واسمون عادی شد میخوای چی کار کنی ؟ از کجا نون میاری میذاری سر سفرمون ؟ عشق که نون نمیشه ؟

گفت : تو قبول کن که منتظرم میمونی ، من قول میدم همه آرزوهاتو برآورده کنم .

و من انقدر دوسش داشتم که همین یه جمله کافی بود واسه اینکه قبول کنم منتظرش بمونم .

اون رفت سربازی . دیگه بیشتر وقتمو تنها بودم . اولش شبا از دلتنگی گریه میکردم . وقتی باهاش تلفنی حرف میزدم تا چند روز انقدر انرژی داشتم که خودمم باورم نمیشد . زیادی بهش وابسته شده بودم . یواش یواش اون گوشه گیریام کم شد کمتر بیقراری میکردم . زندگیم دوباره تو جریان عادی خودش افتاد اما این بار بدون علیرضا . هر چند وقت یه بار تلفنی حرف میزدیم اما هر بار که گوشیرو میذاشتم حالم بد بود چون دوباره اون دلتنگیا برمیگشتن و دوباره بغض میکردم .

هنوز دوسش داشتم یا بهتره بگم دارم . اولای آشناییمون دقیقا میفهمیدم شدم برده دلم . این دلم بود که در مورد عشقم نظر میداد و تصمیم میگرفت . اما مدتی که از علیرضا دور بودم فرصت خوبی بود که عقلمو به کار بندازم . و حالا احساس میکنم خیلی عاقلتر از قبل شدم .

من دیگه اون دختر کوچولویی نیستم که هر کی میومد بهش میگفت دوسش داره قلبش شروع میکرد به تند زدن .

مدته زیادیه که دارم در مورد علیرضا فکر میکنم ...

احساس میکنم نمیتونم اونو به عنوان همسر خودم بدونم .

میدونم هر کی اینو بشنوه یه عالمه تعجب میکنه .

اما عزیزای دلم که تعجب کردین ! من به خودم و به انتخابم ایمان دارم . اگه مطمئن بودم که میتونیم همدیگرو خوشبخت کنیم ، یه لحظه ام صبر نمیکردم . اما حتی اگه یک درصد احتمال بدم که نمیتونم با کسی زندگی خوبی داشته باشم ، از لیست شاهزاده سوار بر اسب رویاهام خطش میزنم .

 پ.ن _ 1 : هنوز در مورد تصمیمی که گرفتم با علیرضا حرف نزدم . تازه اینم نمیدونم که این تصمیم به این معناست که ما باید از هم جدا بشیم یا نه ! هنوز دوسش دارم . جدا شدن واسه هر دومون سخته . پس چی کار باید کرد ؟ اونقدر با هم بمونیم که یکیمون ازدواج کنه ؟ واقعا نمیدونم !

چی کار باید بکنیم ؟؟؟؟؟

پ.ن _2 : خیلیا تو کامنتاشون واسم نوشته بودن که رو پیشنهاد پسر عمم بیشتر فکر کنم . دوستای خوبم من اونو به خاطر اینکه با علیرضا ازدواج کنم رد نکردم . اگه علیرضام نبود ردش میکردم . چون از بچگی یه احساس بدی نسبت بهش داشتم که هنوزم اون احساسو دارم . درضمن پسر عمم اصلا در حد من نیس . پس مطمئن باشین که من لگد به بخت خودم نمیزنم .

پ.ن ـ۳ : وای که چقدر سخته . تو روز ولنتاین تو خیابون راه میری بعد هی دلت قیلی ویلی میره که اونی که دوسش داری پیشت باشه . اما تنهایی و باید تا یک ساعت دیگه خونه باشی .

آخی علیرضا الان سر پسته ...  

پ.ن ۴ : رویای روز ولنتاین من :                                   

امروز کتاب " حکایت دولت و فرزانگی " رو خوندم . معرکه بود . هرکی نخونه عمرش بر فناست . البته کسایی که اهل کتابن احتمالا این کتابو یه قرن پیش خوندن . خوب ببخشید سعی میکنم از این به بعد دیگه کتاب خوندنم رو بورس باشه .

نویسندش یه میلیونره به نام مارک فیشر .

یه چنتا جمله به نظرم خیلی قشنگ اومد ، یادداشت کردم :

_ همیشه به یاد داشته باش در ارتفاعی معین هیچ ابری وجود ندارد پس اگر در زندگیت ابری وجود دارد به این دلیل است که روحت به اندازه کافی اوج نگرفته است .

_ مسائل فقط همانقدر اهمیت دارند که ذهن به آنها اهمیت بدهد . مشکل فقط وقتی مشکل است که تو آن را به مشکل تبدیل کنی .

_ زندگی دقیقا همان چیزی را به ما میدهد که از آن توقع داریم . نه بیشتر ، نه کمتر . با وجود این فراموش میکنیم که زندگی معمولا آماده است که بسیار بیشتر از آنچه تصورش را میکنیم به ما ببخشد .

پ.ن _ 2 : ولنتاین خوبی داشته باشین . واسه ما که قراره تو تنهایی بگذره . من اینجا اون تو پادگان .

چند روز پیش با هم حرف زدیم . بعد از یک هفته البته .

برای اولین بار داشتیم از هم شکایت میکردیم .

بازم مریض شده بود . این دفعه خیلی بدتر از قبل . سرفه هاش قطع نمیشد . با اینکه از دستش عصبانی بودم اما هر دفعه که از پشت تلفن صدای سرفه هاشو میشنیدم دلم میخواست پیشش باشم و با جون و دل ازش پرستاری کنم .

من که انقدر ازش عصبانی بودم که حاضر نبودم یه کلمه باهاش حرف بزنم وقتی فهمیدم اینجوری حالش بده همش با خودم میگفتم چرا تنهاش گذاشتم . آقایی من تو نمازخونه پادگان از حال رفته اونموقع من عین این آدمای کینه ای اینجا نشسته بودم و غصه خودمو میخوردم .

البته پای تلفن به روی خودم نیاوردم . اصلنم قربون صدقش نرفتم . ترسیدم اگه این کارو بکنم اوضاع از اینی که هست بدتر بشه و اون بیشتر از قبل تنهام بزاره .

یه کم ازش شکایت کردم که هیچ وقت پیشم نیستی و از وقتی رفتی سربازی تنهام گذاشتی . فکر کنم قبول کرد که اشتباه کرده . ازم معذرت خواهی کرد و گفت دوسم داره . منم بهش گفتم تا وقتی که روابطمون مثل قبل درست نشه ، نمیبخشمت و این حرفاتم که میگی دوسم داری و اینارو باور نمیکنم ( خیلی من بدم نه ؟ ) خوب دلم میخواد همه چیزو مثل قبلش کنم . حالا چه با خشونت چه هر مدل دیگه . اگه بدونید چقدر دلم واسه علیرضا تنگ شده ، علیرضایی که قبل از سربازی باهاش دوست بودمو میگم . اونموقع که هنوز اخلاقش عوض نشده بود و عین یه بچه صادقانه دوسم داشت . الانم دارم از هر راهی استفاده میکنم که اون علیرضارو برگردونم .

خلاصه آخرش آشتی کردیم اما نفهمیدیم این وسط کی منت کشی کرد !

 پ.ن_1 : قبلا، یه کم که بچه تر بودم هرکی بهم میگفت " دوست دارم " زودی باورم میشد . خودم هیچ وقت نمیتونستم به دروغ از این جمله استفاده کنم به خاطر همینم فکر میکردم بقیه ام اینطورین . چوب ِ این سادگیمم خوردم . کم کم این دنیا طوری بارم آورد که یاد بگیرم به چشمای خودمم اعتماد نکنم .

گاهی میشینم به این چیزا فکر میکنم و از دنیایی که توش زندگی میکنم متنفر میشم . دنیایی که توش قانون جنگل حکم فرما شده و همه بهت میگن اگه گرگ نباشی خورده میشی .

هرچی بزرگتر میشم بی اعتمادیم بیشتر میشه . حالا دیگه حرفای علیرضارم به سختی باور میکنم .

چه خوش لحظه هایی که دزدانه از هم ،

نگاهی ربودیم و رازی نهفتیم !

چه خوش لحظه هایی که " میخواهمت " را

به شرم و خموشی نگفتیم و گفتیم!

دلم گرفته ...

آقایی من ، همون علیرضایی که زندگیم با اومدنش رنگ و بوی تازه ای گرفته بود ، حالا داره با دست خودش هرچی ساخته بود خراب میکنه ، 5 روزه که باهام یک کلمه حرف نزده . حتی یه زنگ نزده حداقل حالمو از اینو اون بپرسه . نمیدونم با این کارش میخواد چی رو به من ثابت کنه .

از وقتی گفتم دیگه نمیخوام ببینمت ، رفته و پشت سرشم نگا نکرده .

حتی تا دیشب باورم نمیشد اون همچین کاری بکنه . به خاطر همین نگرانش شدم . گفتم نکنه یه اتفاقی واسش افتاده . دوبار زنگ زدم به گوشیش جواب نداد . زنگ زدم به پسرخالش . گفت علی حالش خوبه . خوب چرا خودت زنگ نمیزنی بهش . منم گفتم ما دیگه از چشم علی آقا افتادیم ...

حالا دیگه مطمئن بودم که علیرضا قهره و این چند روز از قصد با من حرف نزده . البته منم قهر بودم و واقعا نمیخواستم باهاش حرف بزنم و احساس میکردم حق با من بوده و علیرضا باید خودش اینو زودتر می فهمید و پیش قدم میشد .

حتی من دیشب 2تا اس مس زدم بهش که جواب اونارم نداد .

دیگه با این کارش بدجوری دلم شکست .

امروز رو تختم دراز کشیده بودم هزار جور فکر به سرم زد :

" چرا این کارو میکنه ؟ شاید از همون موقع ها که زنگ میزدم و با بی حوصلگی جواب میداد ، دلش نمیخواسته باهام حرف بزنه و به زور حرف میزده ... شاید همون موقع هم دلش میخواسته بهم بگه اه بسه دیگه فاطمه چقدر حرف میزنی ولم کن برم به زندگیم برسم ... شاید خیلی وقته که میخواد ازم جدا بشه اما نمیگه ... شاید یکی دیگرو دوست داره ... شاید ... شاید ... شاید ... "

اما بازم جوابی واسه توجیح این کاراش پیدا نکردم .

حالا تو این هیری ویری واسه ما خواستگار پیدا شده !!!

پسر عمم که اصلا به ذهنم خطور نمیکرد کوچکترین احساسی نسبت به من داشته باشه ، اومده و میگه فاطمه من چند ساله دوستت دارم !!!

قضیه از این قرار بود که یه مدت پسر عمم زنگ میزد خونمون ، یه بار به بهانه اینکه آب گرمکنشون خراب شده با بابام کار داشت و قبلش یه ساعت با من حرف میزد .

( لازم به ذکر است که بابای من همیشه تو خونه آچار به دسته . هرچی خراب بشه میدوئه میره باز میکنه 4 تا پیچشو که اضافه بوده میندازه بیرون و بعد به طرز معجزه آسایی درستش میکنه .سر این کاراش تا حالا همش دو بار آبگرمکن از جاش کنده شد تالاپی افتاده زمین . تا حالا که خدارو شکر تلفات جانی نداشتیم . از این به بعدشم خدا بزرگه )

یه بارم به بهانه اینکه با مامانم کار داره زنگید . یه بارم که من خونه تنها بودم زنگ زد 60 دقیقه یه بند واسم حرف زد اما وسط حرفاش مامانش ( عمه من ) صداش کرد که مجبور شد قطع کنه ( خدا خیرش بده عمه رو . مخم داشت میترکید ) اما بعد بازم زنگ زدو نیم ساعت حرف زد تااااااااااا مامانم اومد و قطع کردیم . ( اونوقت میگن فک خانوما گرمه )

همه این اتفاقات تو دو روز افتاد و تو این مدت اون همش میگفت یه کاری دارم باهات اینجوری نمیشه باید حضورا بگم . خلاصه امروز با ماشین عموم اومد جلو کلاس زبان . تو ماشین حرفامو باهاش زدم گفتم خیلی اشتباه کردی که اول به عمه نگفتی بالاخره اونا بزرگترن احترامشون واجبه . گفت آخه نمیخواستم اگه جوابت نه بود تو فامیل پخش بشه . و ....

آخرشم گفتم : با ازدواج فامیلی مخالفم . طفلکی بغض کرده بود . گفت : تو داری کاخ آرزوهای منو که این همه مدت ساختم خراب میکنی .

خوب چی کار کنم اصلا دوسش ندارم . زور که نیس . با اینکه خیلی حرفای رمانتیک باهام زدو خیلی سعی کرد نظرمو مثبت کنه اما بازم هیچ احساسی نسبت بهش پیدا نکردم . جدیدا مثل سنگ شدم - بی احساس ، سرد - سنگ که چه عرض کنم ، با حرفایی که پسر عمه به من زد دل سنگم بود آب میشد . دست خودم نیست نسبت به همه بی اعتماد شدم !!!!!!

وقتی میخواستم از ماشین پیاده بشم پسر عمه گفت: فاطمه ... دختر دایی ... من چی کار کنم ؟ هر شرطی بزاری قبول میکنم . یعنی هیچ روزنه امیدی نیس ؟

گفتم من جوابمو بهت گفتم . حالا اگه میخوای برو به عمه اینا بگو که اونا بیان به مامان بابای من بگن . وگرنه همینجا تمومش کن.

گفت یعنی اون موقع ممکنه نظرت برگرده ؟

گفتم : نه .

گفت : پس چه فایده . بگم یا نگم فرقی نمیکنه .

بعد از ماشین پیاده شدم و به درخواست پسر عمه قرار شد به کسی در این مورد چیزی نگم که تو فامیل پخش نشه . البته خودمم دلم نمیخواد به کسی بگم ( به جز مامانم ) چون اونوقت تو همه مهمونیا همه میخوان چپ چپ به منو پسر عمم نگا کنن و بعدشم کلی حرف و حدیث .

پ.ن_ 1 : خودمم میدونم که تازگیا قلبمو به روی همه چیزو همه کس بستم . قبل از علیرضا تو عالم بچگی با یه قلب پاک و صادق و بی تجربه دل به عشق کسی بستم که بعد از مدت کوتاهی خیلی راحت ترکم کرد انگار نه انگار که اتفاقی افتاده .مهمون دو روزه قلبم بود بعد قلب کوچولومو شکست و رفت با یکی دیگه .

تو اوج تنهاییهام علیرضا به دادم رسید . اما الان علیرضا هم پیشم نیست .

توقع نداشته باشید که با این وضعیت بازم بتونم به کسی اجازه بدم که وارد قلبم بشه .

روز اولی که با تو آشنا شدم خوب یادم هست . به رسم همیشگی با نیت نام تو ، دیوان حافظ را باز کردم . آمد :

ماجرای من و معشوق مرا پایان نیست

هرچه آغاز ندارد ، نپذیرد انجام

دیشب در عمق تنهایی هایم ، در سکوت پایان ناپذیر اتاقم ، به یادش بودم . کسی که مدت ها فکر میکردم سهم من است . فکر میکردم خدا او را فقط و فقط برای من آفریده . کسی که نگاه هایش ، خنده هایش ، حرف زدنش ، حتی راه رفتنش مرا مست میکرد .

اما ، او ، بهانه دوست داشتنی زندگی ام ، با من غریبی کرد .

نمیدانم به راستی این " عشق " است که اینگونه در مقابل چشمانمان پر پر میشود ؟ گاهی از خودم میپرسم : من واقعا عاشق بودم ؟

شاید هنوز معنای عشق حقیقی را نمیدانیم . شاید تمام عشقی که بین من و تو بود تنها یک دوست داشتن کودکانه بود و بس .

اگر اینطور نیست ، پس چرا دیگر وجودت را حس نمیکنم ؟ چرا برایم غریبه شدی ؟ چرا چند ماه دوری ، روح مارا فرسنگ ها از هم دور کرده است ؟

فکر میکردم با وجود تو دیگر تنها نیستم . تو آمدی و خلا زندگیم را با گرمای عشق پر کردی . اما چه زود تو هم تنهایم گذاشتی . حالا از روز اول هم تنهاتر شده ام .

نمیدانم شاید من هم اشتباه کردم . وقتی مرا گذاشتی و رفتی . من هم آرام آرام از تو دور شدم . حالا دیگر نمیدانم دنیایی که برای هم ساختیم خیالی بود یا .....

این سربازی علیرضا رو خیلی خسته میکنه . نمیدونم به خاطر خستگیه یا چیز دیگس که مدتیه بهم اهمیت نمیده . یه چند وقتیم هست که کارش تو سربازی یه گره ای خورده آخه میخواست بره یه قسمت دیگه کار کنه . میگه اینجوری بعد از ظهرا میام خونه . اما هی دارن کارشو به امروز فردا میندازن . اونم به خاطر این قضیه حالش گرفتس .

من که نمیتونم زیاد زنگ بزنم بهش . اونم که میاد خونه میگیره میخوابه منم زنگ بزنم بیدار نمیشه ! اگرم شانس بیارم که باهاش حرف بزنم به خاطر این گیرو واگیر سربازیش همش فکرش مشغوله و حوصله حرف زدن با منو نداره .

قبلانا هر وقت با هم حرف میزدیم ، گوشیو که میزاشتم احساس آرامش میکردم . هر دفعه ، یه کم من درد دل میکردم اون آرومم میکرد یه کم اون درد دل میکرد من دلداری میدادم .

خلاصه هوای همو داشتیم .

اما دیگه اینجوری نیست اون انقدر با افسردگی و نا امیدی حرف میزنه که تا آخرش من همش مجبورم بگم اشکال نداره ، درست میشه ، غصه نخور ، دنیا دو روزه ...

تازه این همه باهاش حرف میزنم بازم اثر نداره .بازم وقتی زنگ میزنم روز از نو روزی از نو .

چند روز پیش از دانشگا زنگ زدم بهش .

گفتم آخه تا کی میخوای اینجوری افسرده باشی ؟

گفت تا وقتی کارم درست بشه .

گفتم بابا چرا داری خودتو نابود میکنی ؟ چشم رو هم گذاشتی هفت ماه از سربازیت گذشت بقیشم میگذره . کارتم درست میشه ...

اما بازم تاثیر نداشت .منم عصبانی شدم .

گفتم من با هزار امید و آرزو میام زنگ میزنم بهت . منتظرم گوشیرو برداری مثل قدیما داد بزنی بگی سلام خانومی . اما هر دفعه اینجوری دپرسی . همین که نمیتونیم همدیگرو ببینیم بس نیس ؟ برو یه کم فک کن بلکه بفهمی چقدر رفتارت با من بد شده .

اونم خیلی خونسرد گفت باشه فک میکنم .

منم دیگه اعصابم خورد شد با لحن بدی گفتم دیگه کاری نداری ؟

گفت دارم .

گفتم چیه ؟

گفت ..... هیچی ... قربونت . خدافظ .

رفتم خونه . انقدر ناراحت و عصبانی بودم که گریم گرفته بود . به خودم گفتم دیگه باهاش حرف نمیزنم .

عصر که شد دیدم دلم طاقت نمیاره . گفتم یه زنگ کوچولو میزنم فقط حالشو میپرسمو قطع میکنم . همین کارم کردم . گوشیو برداشت . با بی حوصلگی گفتم : خوبی ؟ چی کار میکنی ؟ ( میخواستم بفهمه که ازش دلخورم .)

گفت : خوبم . پیش پسرخالمم . گفتم : باشه دیگه کاری نداری ؟ گفت : نه دیگه !!! خدافظ ...

باورم نمیشد . یعنی صدای گرفته ی من باعث کنجکاوی اون نشد ؟ اینکه انقدر زود میخواستم گوشیو قطع کنم واسش عجیب نبود ؟ چرا انقدر سرد شده بود ؟

ناراحتیم کمتر نشد که بیشترم شد . بازم تصمیم گرفتم قهر کنم .

شب شد . دیدم دوباره دلم آروم نمیگیره . یه اس مس زدم : علی آقا چی کار میکنی ؟ مارو نمیبینی خوشی ؟

جواب داد :میدونی چرا زود قطع کردم ؟ چون وقتی صداتو میشنوم دیوونه میشم نمیتونم طاقت بیارم .

اولش دلم رفت ولی بعد با خودم گفتم : پس چرا وقتی بیکاری و من زنگ میزنم زود قطع نمیکنی ؟ حالا که پیش پسرخالتی زود قطع میکنی ؟ احساس کردم میخواد خرم کنه .

جواب دادم:نه خیر آقا تو زود قطع کردی چون پسرخالت پیشت بود چون با اون بیشتر حال میکنی .

اونم وسط این دعوا بحثو عوض کرد و یه دعوای دیگه پیش کشید . گفت : اصلا برو به همون پسرخالم اس مس بزن . چرا به من میزنی ؟ ( چون من چند بار زنگ زدم به پسرخالش ، فک میکنه من دوسش دارم . بابا من فقط چند بار دیدم علیرضا افسردس ، نیاز به همدم داره ، منم که نمیتونم پیشش باشم ، زنگ زدم به پسرخالش که بگم هوای علی رو داشته باش برو پیشش ورشدار ببر بیرون با هم بگردید یه کم سرحال بشه .

یه بارم که خودم داشتم از دلتنگیه علیرضا داغون میشدم زنگ زدم به پسرخالش یه کم درددل کردم . چون پسرخالش خیلی بهش نزدیکه . مثل دوسته واسش . حالا علیرضا سر این چیزا غیرتی شده . آخه این درسته ؟ )

منم بهش جواب دادم : چرا به اون اس مس بزنم . اونم عین تو ِ . همتون مثل همید . همه پسرا همینجورین . هوسی .

گفت : میفهمی چی میگی ؟ با این حرفا نمیتونی منو از خودت دور کنی . الان تو عصبانیی تنهات میزارم .

منم گفتم : آره . دیگه نمیخوام ببینمت .

و الان دو روزه که نه من زنگ زدم نه اون . دو روزه دارم فک میکنم انگار اون از اولشم منتظر بود من این حرفو بزنم تا ازم جدا بشه !!!

پ.ن_1 : نمیدونم شاید چون اون طرف مقابلمه من فقط اشتباهای اونو میبینم. شاید منم یه جای کارم غلط بوده . علیرضا واسم عین یه غریبه شده . این همه مدت باهاش بودم اما انگار حتی یه ذره ام نمیشناسمش . نمیدونم عاقبتمون چی میشه.

پ.ن_2 : علیرضا ازت میخوام جواب این پست منو تو بدی . چه اتفاقی داره واسمون می افته ؟

سلام. خوبید دوست جونای من ؟ دلم تنگ شده بوداااااااااااا ...

گفته بودم میام بلا ملا هایی که سرمون اومدرو تعریف میکنم ... یادتونه ؟ حالا الوعده وفا .

خلاصه این دایی ِ مام از اون هفت خطاس . خودش کلی تجربه -دوست دختر داری- داره . اما الان که به سن ازدواج رسیده زده تو خط بچه مثبتی و به آغوش گرم خانوادش پناه آورده و از مامانش خواسته که واسش زن پیدا کنه و هر دفعه هم میشینه واسه ما سخنرانی میکنه که : " آره ، زن پیدا کردنو باید سپرد دست مامان و بابا . اصلا چیه این جوونا میرن تو خیابون دنبال دخترا . بعدم الکی عاشق میشن ؟! "

خوب همچین کسی وقتی بفهمه خواهرزادش با یه پسر دوسته چی کار میکنه ؟ طبعاً با خودش فکر میکنه که تا دیر نشده باید یه اقدامی کرد و خواهر زاده ی گمراه شده رو به راه آورد . در نتیجه اولین اقدام ناجوانمردانه دایی ما این بود که فی الفور زنگ زده به بابای بنده و سیر تا پیاز ماجرارو گذاشته کف دستش !

راهنمایی که بودم یکی از دوستام دوست پسر داشت ، یه روز باباش فهمیده بود و با کمربند افتاده بود به جونش . واقعا چرا بعضی پدر مادرا اینجورین ؟ به جای اینکه آب بریزن رو آتیش بدتر شعله ورش میکنن .

اما بابای من : یه بار مامان بابام سر یه چیز بحثشون شده بود یهو بابایی وسط دعوا خیلی بی مقدمه داد زد : " فاطمه خانوم اگه بگیرنتون من حوصله پاسگاه اومدن ندارم . هرکی هست یا ولش کن یا بگو عین بچه آدم بیاد خواستگاری ! " منم از زور تعجب زبونم بند اومده بود . از خجالت تا شب از اتاق بیرون نرفتم .

البته ماجرای ما به اینجا ختم نشد بابام از اون به بعد دائم نصیحتم میکنه . اما حداقل خوبیش اینه که مثل اون دوستم کتک نخوردم .

تو خانواده ما ، چند نفر اسمشون "خاله خان باجیه" از اونا که سرعت خبر رسونیشون از ایسنام بالاتره . یکیشونم همین داییمه . به خاطر همین احتمالا الان همه میدونن من با علیرضا دوستم .

این دایی خان جان ما هنوز دست از سر من بر نداشته . هر وقت منو میبینه یه تیکه بارم میکنه . ( حساب داییم دیگه واسه من از حساب بقیه جداس . حالشو میگیرم . کارشو بی جواب نمیزارم . با بد کسی طرف شده )

اولش خیلی ناراحت و عصبانی بودم که رازم فاش شده . اما یه مدته دیگه زدم تو فاز بی خیالی .دیگه آبی که ریخته که دیگه نمیشه جمش کرد . میشه ؟

علیرضا وقتی فهمید گفت : " آخیش حالا باباتم دیگه میدونه ما همدیگرو میخوایم . راحت شدیم . "

آقاییه دیگه روش دلداری دادنش اینجوریه .

اینم از ماجرای افشا شدن راز ما .

پ.ن_ 1:با آقایی یه دعوای بدی شده .ازش دلخورم . تا حالا اینجوری دعوا نکرده بودیم . دو روزه باهاش حرف نزدم . چشممون زدن .

فک کنم دیگه تقریبا یه ماه از آخرین باری که دیدمش میگذره . دیگه گفتن جمله " دلم واست تنگ شده " هم قلبمو التیام نمیده . خیلی تقلا کردم که بازم بتونم ببینمش اما نشد . دیگه حتی جونی واسه تقلا کردن ندارم . خیلی وقته دیگه کلاسامو نمی پیچونم واسه دیدن اون . خیلی وقته شدم دختر خوبو سربه راهی که همه میخواستن . سرمو میندازم پایین مثل بچه های خوب میرم دانشگاه و برمیگردم . آخه چی کار می تونم بکنم ؟ اون که هیچ وقت نیست وقتیم که میاد انقدر خستس که دلم نمیاد بهش بگم بیاد پیشم .

مریم جونم ! تو تو وبلاگت یه چیزایی نوشته بودی که وقتی خوندم اشکم داشت سرازیر میشد چون احساس میکردم خودم اونارو نوشتم به خصوص اونجایی که نوشته بودی : " خیلی وقته دیگه نصف شب چندین بار از خواب پا نمیشی که ببینی اس ام اسی ازش داری یا نه "

من وقتی اونارو میخوندم بیشتر از یه ماه و نیم بود که آقاییمو ندیده بودم . وقتی نوشته هاتو خوندم دلم به حال خودم سوخت .

کسی که یه زمانی میتونستم هر وقت دلم تنگ شد برم دیدنش. ازم دورش کرده بودن . اون از من دور بود و حسرت دیدنش حتی شنیدن صداش داشت داغونم میکرد .

عاشق موندن داره واسمون سخت میشه .

همین ...

همیشه اسم تو بوده

اول و آخر حرفام

بس که اسم تورو خوندم

بوی تو داره نفسهام

چقدر گفتم نرو ؟ چقدر پشت سرت گریه کردم ؟ حتی حاضر بودم التماست کنم . اما تو گفتی: " مجبورم که برم . " همین . بعد رفتی و منو تنها گذاشتی . چه گناهی کرده بودم که با رفتنت خواستی عذابم بدی .

دیدی حالا؟ شدیم عین زندانیا که هر چند وقت یه بار وقت ملاقات دارن .

این از حال و روز من، اینم از تو که می گی شبا روی برجک دیدبانی تنهایی فقط گریه می کنی !!!

چرا اینطوری شد؟ ما که انقدر با هم خوشبخت بودیم . یه دفه همه چی ریخت به هم .

دارم داغون می شم .آخه همدمم نیست که سرمو بذارم رو شونش و باهاش درد دل کنم . همدمم همراهم همرازم و شاید روزی همخونه و همسرم .

چرا مارو از هم جدا کردن ؟ شاید یه حکمتی داره ! شاید خدا می خواسته کم کم به دوری هم عادت کنیم . شاید می خواسته موقع جدایی زیاد اذیت نشیم و عذاب نکشیم ! اما مگه می شه ؟ می شه به دوری تو عادت کرد ؟ به جدایی چی ؟

منو ببخش عزیزم دیروز خیلی اذیتت کردم . با گریه هام تورو ناراحت کردم . نمیدونم چم شده . آخرین باری که دیدمت یادته بهم یه شاخه گل رز دادی ؟ الان گذاشتمش جلوم هر وقت چشمم بهش میوفته اشکم سرازیر میشه انگار سالهاست که ندیدمت دلم برات خیلییییییی تنگ شده .

علیرضا یادته دیروز با هم رفتیم تو اتاق عشقمون ، تو رویا. من اینجا بودم توام خونه خودتون اما پیش هم بودیم . احساست میکردم . دور نبودی .

اما تا کی ؟ تا کی باید از دور باهات حرف بزنم ؟ تا کی تورو تو ذهنم تجسم کنم ؟ تا کی می تونم شبا قبل از خواب باهات درددل کنم در حالی که تو پیشم نیستی . دیگه همه فکر میکنن من دیوونه ام که با خودم حرف میزنم .

علیرضا من خودتو میخوام نه فکرو خیالتو . من دلم میخواد بوی عطرتو حس کنم . دلم میخواد دستای گرمت دوباره بهم آرامش بده .

کی میشه من یه دل سیر ببینمت ؟ کی میشه پیشت باشم و نگران این نباشم که چند دقیقه دیگه باید ازت خداحافظی کنم ؟

می دونم که می فهمی چی می گم .

فقط اومدم اینجا بنویسم تا یه کم آروم شم . اگرچه هیچ چیز به جز حضور تو الان آرومم نمی کنه .

اشکام دیگه نمی ذارن نوشته ها رو خوب ببینم پس بهتره دیگه برم .

دوست دارم دوووووووووووووست دارم .

تا خیالت به سرم میزنه گریم میگیره

آروم آروم دل تنگم داره بی تو میمیره

واییییی دو هفته پیش ما ( من و آقایی ) یه ماجرایی داشتیم که بیا و ببین . دعوا شد ، جنگگگ بزن بزن ، خون و خون ریزی . باور نمیکنید ؟ خوب حق دارید اینقدراام اغراق آمیز نبود اما بالاخره یه کوچولو که دعوا کردیم !

الان براتون تعریف میکنم :

آقایی یه هفته در میون شنبه ها خونس و اتفاقا شنبه بهترین روز ِ واسه اینکه من کلاسو ( آیین زندگی )بپیچونم برم پیشش.

خوب آخه من از بس با این آقایی گشتم که دیگه همه آیین های زندگی رو بلدم و احتیاجی به حضور در کلاس ندارم .

بگذریم ... اون روز ( 5شنبه ) که آقایی اومده بود یادم رفت بهش بگم شنبه بیا همدیگرو ببینیم و جمعه آقایی رفت خدمت و منم دیگه نتونستم بهش خبر بدم .

شنبه که شد با خودم گفتم میرم همون جایی که همیشه با هم قرار میزاریم منتظرش وامیستم ( یعنی می ایستم ) . یه جورایی با خودم شرط بندی کرده بودم گفتم اگه واقعا دوسم داشته باشه و دلش تنگ شده باشه حتما میاد . انگار انتظار داشتم بهش الهام بشه !!!

یه ساندویچ خریدم واسه ناهار که ببرم اونجا که حوصلم سر نره و بتونم بیشتر منتظرش باشم .

ساعت 1 رسیدم نشستم یه کم به اینور اونور نگا کردم . پیداش نشد .

ساعت 1:30 دارم ساندویچ میخورم . نیومد .

آروم آروم میخورم که اگه اون اومد بتونم نصفشم بدم به اون . آخه میدونم اگه بیاد گشنشه (یعنی گرسنه اش است ) چون تو پادگان ناهار نمیخوره میاد .

ساعت 2 ساندویچم داره تموم میشه دیگه آخراشه . اما نیومد .

ساعت 2:30 ساندویچمم تموم شد . اما اون نیومد .

ساعت2:40 دیگه حوصلم داره سر میره .

ساعت 2:50 زنگ زدم بهش. برداشت . میگه تازه رسیده خونه !!!

من با خودم : بله فاطمه خانوم شرطو باختی !

و شروع کردم به داد و بیداد سر آقایی از همه جا بی خبر و بعد گوشی رو قطع کردم و رفتم دانشگاه .

حالا این دومین جلسس که من سر کلاس حاضرم . یکی اومد گفت کلاس تشکیل نمیشه .

امروز انگار اصلا شانس با من نیس .

منم عصبانی و در حالی که زمین و زمانو نفرین میکردم . راه افتادم که برم خونه .

اما از اینکه با آقایی دعوا کردم ناراحت بودم و خودمو مقصر میدونستم و از اونجایی که اصلا دختر لوس و قهر قهرویی نیستم زنگ زدم بهش و ازش معذرت خواهی کردم اونم مثل همیشه کلی تحویلم گرفت و آشتی آشتی ......

اصولا من و علیرضا تو قهر و آشتی عین بچه ها عمل میکنیم ( البته نه اینقدر بچه ) تا حالا قهرمون از یه روز بیشتر نشده ( بچه جون یاد بگیر ! من و آقایی رو الگوی خودت قرار بده. خوب ؟ )

...

...

...

..

.

.

.

.

همین دیگه منتظر چی هستید ؟ تموم شد .

بالا رفتیم دوغ بود پایین اومدیم ماست بود ، قصه ما راست بود .

آره خلاصه اینطوری شد که من آقایی خوشگلمو سه هفته ندیدم و الان قلبم داره تاپ تاپ میکنه که زودتر ببینمش .

پ.ن_1 : چون آقایی گفته چیزایی رو که مینویسم زیاد آب و تاب ندم و وارد جزئیات نشم منم سعی کردم این پستو کلی بنویسم نه جزئی . موفق بودم ؟؟؟؟

پ.ن_2 : چند شب پیش یه خوابی دیدم که از خواب پریدم . دستم تو دست آقایی بود و چشمم تو چشماش و داشتم میمردم !!! تعبیرش چیه ؟

بعد از اون قضیه خواستگاری همه چیز بین منو علیرضا جدی شد اون مصمم ِ که با من ازدواج کنه اما من هنوز نتونستم یه تصمیم قاطع بگیرم . نمیخوام احساسی برخورد کنم و زندگی جفتمونو به باد بدم . به خاطر همین میخوام ایندفعه که میبینمش همه شرایطمو واسه ازدواج بهش بگم تا بتونه بهتر تصمیم بگیره . از یه طرف من الان تو سنی هستم که ... خوب خواستگار زیاد میاد خونمون . علیرضا که هنوز به اونجایی نرسیده که من بتونم باهاش زندگی کنم باید خیلی تلاش کنه تا به اونجا برسه ( منظورم فقط پول نیست ) . نمیدونم یعنی اگر قبل از اینکه سربازیش تموم شه یه وقت کسی پیدا شد که به درد من بخوره . من باید ردش کنم فقط و فقط به این امید که علیرضا موقعیتش خوب بشه بتونه بیاد دنبالم ؟ خوب این واقعا خییییییییلی سخته .

بگذریم ... چون خودمم هنوز گیجم نمیدونم باید چی کار کنم ...

امروز اومدم یه خاطره بامزه و عقشولانه بنویسم .

آخرین باری که آقایی گلمو دیدم ، چندتا تا برگه کاغذ بهم داد ، پر از نوشته . پشت و روی کاغذارو پر کرده بود .

حالا این آقایی ما چی نوشته بود ؟

حدس بزنید ....

...

....

... فقط 21 صفحه رو ریز ریز نوشته بود " دوست دارم " ( و شش صفحه هم با من حرف زده بود !!! )

جالبه ... نه ؟

منم تو خونه همه دوست دارمارو شمردم .

فکر می کنید چندتا شد ؟

2717 . دو هزارو هفتصد و هفده تا !!!!!!!!!!!

بعد به این نتیجه رسیدم که آقایی منو 2717 تا دوست داره . نه کمتر نه بیشتر .

( یه چیزی رو یواشکی بهتون بگم ؟ فکر کنم وقتی اونارو مینوشته گریه کرده . ( الهی بمیرم براش )

آخه یه جاهایی معلوم بود کاغذ خیس شده و جوهر خودکار پخش شده بود . )

....

..

.

این نقطه ها نشونه اینه که من واقعا نمیتونم چیزی بگم . نمیتونم با کلمات ، اینهمه عشقو توصیف کنم . گاهی سکوت بهترین کاره ...

حرفام با آقایی :

قربون اون چشمای قشنگت برم که به خاطر آدمی مثل من تا حالا چندین بار خیس شدن .

فدای تو عزیز که وقتی اشک میریزی فقط سکوته که همه جارو پر میکنه . آخه عادت نداری بلند بلند گریه کنی .

مهربونم چه طوری تورو تنها بذارم ؟ چطوری میتونم هُرمت اشک هایی که ریختی رو بشکنم ؟ چه طور فراموشت کنم وقتی تمام قلب و روحم رو تسخیر کردی ؟

دوست دارم ، دوست دارم ، دوست دارم ...

خدا جونم ازت فقط یه چیز میخوام خوشبختی علیرضا . چه با من چه بدون من .

سلاملکم آقایی خوبم  .

سلام . حال و احوالتون خوبه ؟ تو این شبای رمضون واسه من و آقایی دعا کردین ؟ قبول باشه . منم واسه همتون دعا کردم .

باورم نمیشه کامپیوتر به این سرعت درست بشه  . ما کاریش نکردیما خودش درست شد !!! طفلکی جن زده شده     . حتما الیاس رفته توش   .

خوب بریم سر اصل مطلب ...

چند روز پیش آقایی رو دیدم . از دانشگاه رفتم پیشش . اونم از خدمت مقدس سربازی مرخصی گرفته بود یه راس اومد پیش من .

واییییی چی شده بود این آقایی ما تو لباس سربازی .... مُردم ازبس بهش خندیدم  . خیلی بامزه و نمکی شده بود  .

انقد غصه داشت از اینکه که دیگه مو نداره ! آخی آقایی نازممممممم شده عین حسن کچل دیگه موهاش کوتاهه کوتاهه اما من خوشحالم چون یه شکلی شده که دیگه دل هیشکی واسش قش و ضعف نمی ره به جز دل خودم  . منم که به جای اینکه دلداریش بدم ، همش بهش می خندم .

هییییی روزگار.... با سرباز آش خورم بیرون نرفته بودم که حالا رفتم . الهی قربونش برم که سرباز شده .داره سختی می کشه که دیگه کم کم سرو سامون بگیره  .

شبا پست داره یعنی می ره رو اون برجکای دیدبانی، اسلحه می گیره دستش و..... به آینده فکر می کنه . البته به جز اینکه به افق نگاه کنه و به فکر آینده باشه از ماها که اون موقع تو خواب نازیم هم داره دفاع می کنه هااااااا . دستش درد نکنه تا وقتی آقایی من هست دشمن جرات نداره چشم بد به ما داشته باشه .

حالا یه چیزی بگم داغ کنید . آقایی شیطون بازیگوش ِ پررو ورداشته زیرزیرکی   باخودش مبایل برده سربازی  . یعنی یه بار برد من انقد دعوا کردم باهاش دیگه نمی بره  . اونم مبایل دوربین دار اگه میگرفتنش حتما اضافه خدمت بهش می دادن  یا می نداختنش انفرادی یا یکی از همین تنبیهایی که سربازی رفته ها می دونن و من نمی دونم  . خلاصه منم نمی دونستم که ! یه دفه دیدم اس مس داد ! منم 8 تا شاخ دراومده بود رو سرم ( دقیقا 8تا   ) هم خوشحال و ذوق زده بودم که می تونم باهاش حرف بزنم ، هم عصبانی و نگران که نکنه الان با گوشی ببیننش .

تازه فیلم برداری کرده از بعضی جاها از جمله داخل دسشویی ها و همون برجکای دیدبانی . اومده بود به من نشون می داد  .

الهیییییییییی که من فدای اون دلتنگیاش بشم  . اون روز هی می رفت تو دسشویی قایم می شد از اونجا به من اس مس می زد  .

می گفت اونجا همه رو دیوارا یادگاری نوشتن ! ( آدم یاد زندان میوفته  )

می گفت بعضیا تاریخ زدن که از تاریخش معلومه کسایی بودن که الان سربازیشون تموم شده. آقایی ناناز من می گه انگار کسایی که اون تاریخا رو نوشتن می خواستن به ما بگن هه هه دلتون بسوزه ما سربازیمون تموم شد  . آخی آقایی گلم غصه نخور مال توام بالاخره تموم می شه .

یه چند تا جمله باحال دیگه ام گفت که قبلا سربازا رو دیوارای اونجا نوشتن و تا حالا مونده آقایی می گفت یه جا نوشته بود " دوست دخترم مامان شد من هنوز سربازم !!!" واییییییییی انقدر خندیدم به این جمله که دیگه دلمو گرفته بودم از درد . یه چند تا جمله عاشقانه آموزنده ام گفت که خیلی قشنگ بود .اصلا فکر کنم همه این نویسنده های هنرمند کارشونو از نوشتن روی دیوارای محل خدمت شروع کردن !

دیگه اندر احوالات سربازی باید بگم که نمی دونید با این دسته گلای ما چی کار می کنن ! اون روزای اول آقایی جونم از بس پوتین به پاش فشار آورده بود نمی تونست درست و حسابی راه بره . وقتییم که میاد از بس خستس همش می خوابه   . تو اونجا انقد داد می زنن که وقتی میاد صداش گرفته .

دیگه چی کار میشه کرد سربازی شتریه که در خونه هر پسری می شینه . خوبه حداقل از این یه نظر به ما دخترا امتیاز دادن    . لابد این یه قلم از زیر دستشون در رفته  .

بهترینم! چند ماه تحمل کن بالاخره تموم میشه ، میای پیش خودم  .

پ.ن_1: آقایی نازنینم ! مرسی به خاطر اون عروسک خوشِلی که بدون هیچ مناسبتی واسم خریدی . حسابی سورپرایز شدم  .

پ.ن_2: دیشب آقایی اومده بود . یه کوچولو بینمون شکراب شد . امروز که نیست فردام بیاد من باهاش آشتی نمیکنم باید بیاد منت کشی     . دعا کنید با هم آشتی بشیم دوباره . آخه با اینکه بهش اخم می کنم ولی ته دلم یه چیز دیگس  . خودش می دونه ...

پ.ن۳:این اسمایلی ها تکراری شدن آدرس یه بهترشو ندارین ؟